فناوری در ورزش
فناوری در ورزش
فناوریهای زیادی وارد دنیای ورزش و باعث پیشرفت ورزش و ورزشکاران شدند که تکامل اختراعات و رشد فناوریهای دیگر را نیز بههمراه داشتند. اما موضوع ما فناوری اطلاعات است که توانست با ورودش به زندگی بشر نوع نگرشها را تغییر دهد؛ فناوری که در هر محیطی بهکار میرود. فناوری اطلاعات در ورزش بخشهای متفاوتی را تحت تاثیر قرار داده است که میتوان در طبقات مختلفی آن را دستهبندی کرد. در یک دستهبندی ساده میتوان در 3 لایه این تاثیرات را مورد بررسی قرار داد: بخش تجهیزات، بهداشت و درمان و مدیریت.
لایه نخست
فناوری اطلاعات در بعد تجهیزات تاثیر زیادی بر وسایل ورزشی داشته است؛ وسایلی مانند: دستگاههای حاوی شتابسنج و انواع سیستمهای متصل به بدن ورزشکاران در تمرینات. یا توپهای مجهز به چیپستها یا وسایل بسیار دیگری که آشکار و پنهان به فناوریهای الکترونیکی مجهز شدهاند. اما در کل فناوری اطلاعات در لایههای دیگر تاثیرات بسیار بیشتری گذاشته چنانچه تجهیزات بهصورت با واسطه از طریق این فناوری تغییر کردهاند. برخی نرمافزارهای دستی و کاربردی را نیز در دسته تجهیزات ورزشی قرار میدهند که در بخشهای بعدی به آنها اشاره خواهیم کرد.
لایه دوم
افزایش سن ورزشی ورزشکاران و بهبود حرکتها و سالمسازی محیط امروزه به کمک فناوری اطلاعات آسانتر شده است. روشهای درمان بیماریها و آسیبدیدگیها و اطلاعات به روز و در لحظه درباره بیماریها و حرکات و نیز نظمبخشی برنامههای ورزشی توسط ویال ارتباطی و نرمافزارهای تخصصی ورزشی باعث شده تا ورزش دیگر یک کار صرفا عملی نباشد.
لایه سوم
مدیریت امور ورزشی و مربیگریهای تخصصی و در کنار آن افزایش توانایی درمانگرها بهکمک ابزار سنجشی رایانهای باعث افزایش میزان دقت، تولید و گسترش اطلاعات در زمینههایی شده که پیش از این حتی تخیل آن قدری سخت و ناممکن بود. آنالیز ورزشی یکی از اساسیترین تغییرات ورزشی در مدیریت آن است. تحلیل حرکات یک ورزشکار بهصورت فردی یا تحلیل آنی عملیات تیمی و کنترل زمینهای بازی، شکل و نوع مدیریت ورزشی را تغییر داده است که در ادامه یکی از این نمونهها را خواهیم دید.
داور پنجم
سالها پیش، در سیام جولای 1966 در دیدار نهایی، مسابقهای در برابر دیدگان 95000 تماشاگر حاضر در ورزشگاه ویمبلی و 400 میلیون بیننده تلویزیونی با قضاوت وینسنت از سوئیس برگزار شد. مسابقه در وقت قانونی با نتیجه 2-2 مساوی به پایان رسید.
در یازدهمین دقیقه از وقت اضافی اول، جف هورست با یک ضربه تماشایی توپ را به زیرطاق دروازه آلمان کوبید، توپ روی خط فرود آمد و به درون زمین برگشت ولی داور مسابقه با نظر کمک داور، گل را پذیرفت تا انگلیس با یک گل مشکوک، از آلمان پیش افتد. این اتفاق بارها و بارها در جریان مسابقات دیگر تکرار شد ولی کاری از دست کسی بر نمیآمد چراکه انسان برای دیدن تصاویر از یک حدود معینی پیروی میکند و اصولا سرعتش از بسیاری وقایع اطراف کمتر است و از طرفی خطاهای دید و زوایای آن عملا برای تشخیص محیطهای سه بعدی در فاصله دور طراحی نشده است. اما این مشکل غیرقابل حل نبوده و فناوری اطلاعات برای آن راهحلی دارد، آنهم نه فقط از طریق فیلمبرداری و بازبینی چشمی توسط هیات داوری بلکه توسط یک شبکه کاملا «بیدرنگ» در زمین بازی.
فناوری تشخیص گل
سیستم فناوری تشخیص خط گل* یا GLT بخشی از فناوری آنالیز بازی در لحظه است. این فناوری میتواند از 2 روش مبتنی بر دوربین یا مبتنی بر میدان مغناتیسی و امواج رادیویی استفاده کند. در حال حاضر 2 شرکت روی فناوری تشخیص گل یا رهگیری توپ و بازیکنان متمرکز هستند. شرکتهای هاوک-آی و کایروس بهترین نرمافزارهای تحلیل بیدرنگ زمین فوتبال را تهیه میکنند. شرکت بریتانیایی هاوک-آی از دوربینهای جستجوگر استفاده میکند و شرکت آلمانی کایروس که با قرار دادن یک تراشه در داخل توپ حرکت و موقعیت آن را تشخیص میدهد.
در روش مبتنی بر دوربین بین 2 تا 6 دوربین از خطوط دروازه با سرعت 500فریم در ثانیه تصویربرداری کرده و همزمان آنها را توسط یک شبکه بدون وقفه به یک سرور مرکزی ارسال میکنند که با نرمافزارهایی که با الگوریتم خاص تصاویر را آنالیز میکند میتواند تشخیص دهد که آیا توپ از خط رد شده است یا نه؟ در صورت گذشتن توپ از خط در کمتر از یکسوم ثانیه سیگنالی به گیرنده روی دستبند داور ارسال میشود تا به وی اطلاع دهد که توپ از خط رد شده و داور بدون وقفه میتواند تصمیم خود را بگیرد.
در روشدیگر، سیمهای نازکی روی خطوط دروازه و نواحی اطراف آن یک شبکه بیسیم ایجاد میکنند. در مرکز توپ یک تراشه قرار میگیرد که میتواند سیگنالهای متقابل را درک کند و سیستم پشت دروازه نتیجه را به سرور مرکزی منتقل میکند و سایر مراحل شبیه روش قبل است.
دیگر رشتهها
فناوری تشخیص گل که یک مجموعه تحلیلی کامل است در رشتههای زیادی استفاده میشود. بهگزارش بیبیسی این سیستم اکنون در داوری و قضاوت مسابقات تنیس و کریکت کاربرد دارد. این فناوری نخستین بار در مسابقه کریکت تیمهای ملی انگلستان و پاکستان در سال 2001 بهکار رفت.
موانع
هزینه اولیه، مانع گسترش این سیستم است و از سویی موانعی مانند سنتیگرایی و قوانین برخی محافل مانند فیفا اجازه ورود این فناوریها را به ورزش نمیدهد. برای مطالعه درباره این سیستم به سایت این شرکت مراجعه کنید:
http://www.physiology.mihanblog.com/