ورزش در ایران
در هر کار و برنامه ای باید به بحث متناسب بودن فرهنگ و فعالیت انجام شده در آن حوزه مورد توجه قرار گیرد به نظر شما آیا ورزش در ایران این گونه است؟؟؟؟
آیا همانگونه که مسئولان به بحث فرهنگ توجه دارند و تمام تلاش خود را به کار می گیرند که هیچ گونه ضد ارزشی بر اجتماع ما نفوذ نکند این نوع توجه به ورزش نتیجه عکس را برای ما به همراه نداد.
برای مثال می توانید به کتب اوقات فراغت ترجمه شده در حوزه ورزش توجه فرمایید.تمام این کتب ترجمه شده کتب غرب است ولی آیا ما می توانیم آنگونه که آنها اوقات فراغت خود را انجام میدهند ما نیز آنگونه انجام دهیم؟؟؟
برای درک بهتر این مثال می تواند کمک کند.در کشور های غرب کمپهایی وجود دارد که دانش آموزان اوقات فراغت خود را در تابستان در آنجا می گزرانند در این کمپها دختران و پسران مختلط می باشند و هدف از این کار یادگیری رفتار های اجتماعی و فعالیتهای ورزشی توام با هم است ولی آیا این گونه گذران اوقات فراغت در ایران شدنی است؟؟؟آیا فرهنگ ناب اسلامی ایرانی این گونه اختلاط را می پذیرد؟؟
ترویج فرهنگ دوچرخه سواری و ایجاد پارکهایی برای دوچرخه سواری آیا دور زدن فعالیت های کشور های غربی نیست برای حضور زن با دوچرخه در اجتماع؟؟؟ آیا این توقع را بوجود نمی آورد که زن ها نیز می توانند از دوچرخه در اجتماع نیز استفاده کنند و در غیر این صورت (جلوگیری از این کار) به متعصب بودن محکوم می شویم.
استفاده از دوچرخه یک نمونه کوچک از این کار است این مورد قابل دیدن است و برای دیدن آن احتیاج به دلیل و مدرک خاصی نیست.حضور زنان در امر بدنسازی و استفاده از هرمونهای مردانه مانند تستوسترون برای عضله آوردن باعث ایجاد عوارضی از قبیل ناباروری ،خشن شدن صدا ، از بین رفتن لطافت پوست ، کاهش میل جنسی و رفتار مردانه شدن را به همراه دارد و این برای زن ایرانی یک مشکل نیست بلکه یک فاجعه غیر قابل بازگشت است.استفاده از انواع هورمونها برای لاغر کردن خود و شبیه باربی شدن نیز از دیگر عوارض این گونه فرهنگهای وارده از غرب می شود در صورتی که حدود۶۰ درصد از مردم آمریکا از چاقی مفرط رنج می برند.
در علوم انسانی هیچ گونه خط قرمزی برای این گونه ترجمه کتب وجود ندارد که هیچ با توجه به سیاست و چشم اندازی که در آن ایران باید از لحاظ علمی در منطقه اول و در سطح بین الملل جزء چند کشور برتر دنیا باشد مولفین و مترجمین را برآن داشته است که صرف به ترجمه مقالات جمع آورده و هیچ گونه فیلتری برای این گونه کتب نباشد و استفاده از امتیازات علمی آن باری رسیدن به چشم انداز پیش بینی شده استفاده می شود و این خود انباشته شدن ضد ارزش فرهگی را به دنبال دارد که با ترکیدن ظرفیت استقامت جامعه در مقابل اینگونه ضد ارزش ها باعث ایجاد یک انقلاب ضد ارزشی با هیچ گونه قدرت ایستادگی را به همراه دارد و به قولی ایجاد یک انقلاب فرهنگی که در آن یک ویروس که برای انسان خطرناک است انسان بصورت نرم نرم با این ویروس خو گرفته و بعد از چند مدت بدون وجود ویروس توانایی زندگی کردن را ندارد.
دل نوشته های بالا یک نمونه کوچکی بود از وضعیت ورزش ایران در مقابل کتب غربی
اما از یه دید دیگر که بخواهیم نگاه کنیم میتوان به بعد رقابتی نگاه کردن آن باشد.وقتی حرف از ورزش رقابتی میزنیم به این نکته باید توجه شود که با پهلوانی اشتباه گرفته نشود.مرام های پهلوانی در آن هیچ گونه جایی ندارد و فقط به برد توجه می شود بقولی در ورزش حرف از ماکیاولی گری است یعنی برد در هر صورت ممکن وجود الفاظی نظیر :در فوتبال :توپ رد شد بازیکن رد نشود کشتی : انگشتاشو بپیچون در مشت زنی :بزن تئچشش که این در کشتی نیز جای دارد و .... موید این حرف است.در کشوری که امثالی چون پوریای ولی را دارد تختی را دارد که زبان زد عام و خاص است نتوانسته فرهنگ پهلوانی خود را غالب کند که هیچ فرهنگ خود را نیز از دست داده است.این ها همه به خاطر عدم برنامه ریزی دراز مدت در ورزش است عدم برنامه ریزی دراز مدت در حوزه فرهنگی است عدم برنامه ریزی در حوزه کیفیت گرا بودن است و فقط بعد کمیت را ملاک قرار داده است و برای بار دوم این را می گوییم این باعث ایجاد یک اختلال در حوزه باور و رفتار د رافراد حاضر در اجتماع می شود.
عدم توجه به ورزش در اوایل دوره رشد در کودکان و عدم برنامه ریزی در این حوزه باعث رشد نامتقارن در کودکان شده و نوجه کودک را به سمت ورزش های پرطرفدار از لحاظ بیننده را می شود بدون توجه به استعداد و ظرفیت های بالقوه در کودکان و این نه تنها باعث عقب افتادگی اجتماعی کودک می شود باعث از بین رفتی یک استعداد در حوزه و رشته دیگر می شود
