در زیر ارقامی از بودجه کشور آورده میشود که هدف ما نشان دادن کم و کیف مقدار بودجه تربیت بدنی است.
بسياري از صاحبنظران در حوزه فرهنگ و ورزش اعتقاد دارند كه ورزش در جامعه سرمايهداري بعنوان يك ابزار در خدمت دولتها قرار گرفته است. در مقابل آن، يك رويكرد غالب ديگري هم مطرح است و آن اين كه، به ورزش از بعد ارزشي و جوهري نگاه ميكنند. نقطهنظر حضرت عالي درخصوص اين كه رويكرد غالب مديران ورزشي ما به اين موضوع كدام است و يا تركيبي از اين دو است، چيست؟
َ بسم ا... الرحمن الرحيم. بنده تشكر ميكنم كه زحمت كشيديد و به اين جا تشريف آورديد. من اميدوارم كه بتوانم نكات مفيدي را براي اين گفت و گو خدمتتان تقديم كنم. وقتي ما از تربيت بدني و ورزش صحبت ميكنيم بايستي ابتدا يك تعريف كامل و جامعي را از اين موضوع يا پديده داشته باشيم و بعد براساس آن بتوانيم بحث خود را دنبال كنيم. در اين رابطه، تعاريف بسياري وجود دارد.
اقتصاد و ورزش
گروه علمی- تخصصی جامعهشناسی ورزش انجمن جامعهشناسی ایران چندی پیش، نشستی را برگزار کرد که طی آن رابطه اقتصاد و ورزش مورد بررسی قرار گرفت. در این نشست، دکتر میثم موسایی دانشیار گروه برنامهریزی و رفاه اجتماعی دانشگاه تهران به سخنرانی پرداخت.
وی بحث خود را اینگونه آغاز کرد: در کشور ما، مطالعات مربوط به ورزش و اقتصاد بسیار محدود و به تعبیری، در حد صفر است. در حالی که در دنیای توسعه یافته کنونی، اقتصاد ورزش در کنار سایر رشتههای کابردی اقتصاد، سالهاست که مورد توجه واقع شده و مثال روشن آن، باشگاههای ورزشی است.
عقیده غالب در بین مردم بعضی از جوامع نگریستن به ورزش به مانند یك كالای
مصرفی است و از اهمیت آن در تولید و رشد و توسعه اقتصادی و توزیع بهتر
درآمدها غافلاند. هر چند پرداختن به ورزش نیازمند به هزینههای بالای
زیربنایی است، ولی این هزینهها را نمیتوان در كنار مخارج و هزینههای
مصرفی قرار داد.
در عین حال باید دانست كه ورزش مخلوطی از سه بخش دولتی، اختیاری و بخش
تجاری میباشد. همچنین دولت در مواقعی هم باید بخش حرفهای را مورد حمایت
خود قرار دهد. ولی در عین حال دولت باید مالیات خود را به بخش ورزش حرفهای
تحمیل نموده تا از این مالیات برای بهبود ورزش همگاني استفاده نماید، زیرا
ورزش همگانی در دراز مدت فواید بیشتری را برای بخش عظیمی از جامعه به
دنبال خواهد داشت.