تفاوتهای فیزیولوژیک زنان و مردان ورزشکار :
پیش زمینه
زنان و مردان چه از لحاظ جثه ، هورمون ها و توده عضلانی متفاوتند . طبیعی است که این تفاوتها در اثر ورزش و میزان توانایی های آنها وجود داشته باشد قبل از بلوغ دو جنس بر قدرت عضلانی ، ظرفیت هوازی و عملکرد استقامتی اختلاف کمی دارند .قدرت عضلانی دختران و پسران قبل از بلوغ یکسان است . در زمان بلوغ به علت تغییرات هورمونی (افزایش استروژن در دختران و تستوسترون در پسران ) اختلاف عملکرد بین دو جنس بیشتر می شود چنانچه در دختران یک افزایش نسبی چربی و در پسران افزایش توده عضلانی رخ می دهد که این امر سبب کاهش قدرت عضلانی نیرو و سرعت خانمها در مقایسه با آقایان می گردد .
قدرت عضلانی
HKNHL قدرت عضلانی مطلق اندام فوقانی در خانمها 45 تا 70 درصد آقایان است در حالی که در مورد
تحتانی این قدرت 60 تا 80 درصد قدرت عضلانی آقایان است. این اختلاف در درجه اول مربوط به توده عضلانی و اختلاف این توده عضلانی در آقایان و خانمهاست . البته خانمها با در نظر گرفتن سایز و ترکیب بدن ظرفیت کسب قدرت در ح مردان را دارند . کسب قدرت عضلانی نتیجه 2 امر می باشد : افزایش حجم (هیپر تروفی) عضلات و هماهنگی سیستم عصبی – عضلانی . به علت سطح تستوسترون کمتر خانمها ، عضلات آنها هیچگاه در حد آقایان هیپرتروفی (افزایش حجم ) پیدا نمی کند .
(VO2max) ظرفیت هوازی
ظرفیت هوازی زنان در مقایسه با مردان سطح ماکزیمم پایین تری دارد . این عدد در مقایسه با مردان و با در نظر گرفتن وزن بدن تقریبا 10 تا 30 درصد کمتر است . دلایل فیزیولوژیک این امر عبارتند از : ظرفیت پایین تر اکسیژن در خانمها ، کمتر بودن حجم خون در زنان ، تعداد گلبولهای قرمز کمتر ، مقدار هموگلوبین خون پایین تر ، قلب کوچکتر ، دلایل ژنتیکی قوی برای توجیه اختلاف ظرفیت هوازی وجود دارد . برنامه های ورزشی (مداوم و منظم ) در ظرفیت هوازی مردان و زنان افزایش مشابهی ایجاد می کنند .
عملکرد استقامتی :
زنان در انجام ورزش های استقامتی حدود 6 تا 15 درصد توان کمتری نسبت به آقایان دارند که اختلاف سایز بدن و ترکیب بدن این تفاوت را توجیه می کند . گرچه نوع فیبرهای عضلانی در زنان و مردان یکسان است اما فیبرهای تکانه ای آهسته و سریع در مردان بزرگترند .برنامه های تمرینی منظم و مداوم افزایش عملکرد استقامتی مشابهی را در مردان و زنان ایجاد می کند .