مطالعات زیست محیطی در سالهای اخیر صورتی جّدی به خود گرفته است.از آنجا که آماده سازی مکانی و تدارکاتی بسیاری از رشته های ورزشی زمستانی و تابستانی همراه با تغییر و تحول در شرایط و محیط طبیعی است و در بسیاری از موارد هم منجر به انهدام و آلوده سازی بخشی از عناصر طبیعت می شود از طرف جوامع طرفدار محیط زیست و پاک نگاه داشتن طبیعت و فعالیتهای انسانی فشارهای فراوانی برای ایجاد دگرگونی در نحوه انجام مسابقات ورزشی به دستگاه ورزشی کشورها اعمال شده است.این حالت را در جریان برگزاری مسابقات المپیک زمستانی    Albert ville   1992 در کشور فرانسه دیدیم که جنبش سبزهای فرانسه یا همان طرفداران پاکی و پاک نگاه داشتن طبیعت به نحوه تدارکات کمیته المپیک فرانسه در منطقه ساوا در آلپ فرانسه اعتراض نمودند.نارضایتی اکولوژیستهای فرانسوی و اروپایی از انجام مسابقات فوق الذکر متوجه قطع بسیاری از درختان مناطق کوهستانی برای آماده ساختن پیست های اسکی و بالابر و دیگر فعالیتهای فنی و همچنین آلوده شدن محیط های طبیعی و دست نخورده جنگلی و کوهستانی به خاطر بجاگذاشتن زباله های فراوان ناشی از تجمع تماشاگران است.

 تماشاگرانی که به هزاران نفر می رسند و هیچ گونه توجهی به حفظ ارزشها و زیبایی های طبیعی ندارند.جوامع طرفدار محیط زیست همچنین بر روی نکته دیگری تکیه کردند که بهرحال هم به فعالیتها و اقدامات ورزشی مربوط می شود و هم دارای جنبه های اقتصادی و اکتشافی است.بدین ترتیب که در جریان سده ای که از کشف مناطق دورافتاده قطبی و محدوده های صعب العبور جنگلهای حاره ای و بیابانی می گذرد بر اثر تردد علاقه مندان به این پدیده های طبیعی و محققین و مکتشفین بسیاری از مناطق فوق دچار آلودگی و تخریب شده اند و انواع زباله های ناشی از اقامت افراد فوق بداعت و اصالت طبیعی دوردست ترین نقاط را دگرگون نموده است.محیط گرایان و علاقه مندان به حفظ اصالتهای طبیعت همیشه نسبت به برگزاری مسابقات اتومبیل رانی پاریس- داکار که مسیر آن از پاریس تا داکار پایتخت سنگال است معترض بوده اند. در سال 1992 که مسیر این سری از مسابقات بسیار گسترده که در سه رشته رقابتی اتومبیل های سبک،کامیون وموتور سیکلت صورت گرفت به بخشهای جنوبی تر آفریقا کشیده شد اعتراضات گسترده و حالتی جدی تر به خود گرفت.مشاهده می کنیم که در شرایط و محاسبات نوین جهانی در برخورد با طبیعت و محیط زیست حتی به ناچیزترین تأثیرات منفی نیز توجه می شود.فعالیتهای ورزشی و یا اکتشافی و ماجراجویانه هرچند ظاهراً چندان مهم به نظر نمی رسد ولی در درازمدت می تواند اثرات منفی و مخرب بیشتری باشد که این خود از چشم طبیعت گرایان و اکولوژیستها دور نمانده است.با توجه به روندی که در حال حاضر برای تقویت ابعاد تفریحی ورزش مشاهده  می شود و عرصه و مکان انجام رشته های ورزشی از داخل استادیوم ها و فضاهای محصور به نقاط طبیعی و محدوده های باز کشیده می شود،در واقع بیش از پیش حفظ ارزشهای طبیعی وعلاقه مردم مورد تأکید قرار می گیرد که به هر حال گرایش و تحول را به سوی تلاش هر چه بیشتر برای حفظ محیط زیست توجیه می کند.جمعیت در حال افزایش که تندرستی و نشاط خود را در ورزش نمودن آن هم در فضاهای سرسبز و عاری از آلوده جستجو می کنند بسیاری ازبرنامه ریزان را در شهرهای کشورهای اروپایی و آمریکایی و اصولاً کشورهای صنعتی دنیا به تکاپو انداخته است تا به گونه ای بتوانند پاسخگوی نیازهای مردم باشند.بهرحال بدیهی است که هر موجود زنده

خاصه انسان نیازمندیهای فیزیولوژیک غیر قابل انکاری دارد که تأمین آنها از قوانین دقیق و ظریف اما سخت؛حساس و مؤثری تبعیت می کند.درست است که ما برای رفع این نیازها بهائی را در قبال سخاوت طبیعت پیرامون خود می پردازیم.یعنی کاری را انجام داده و تلاشی را به ثمر رسانده و یا نیروهایی را وقف این امرمی کنیم،اما نباید فکر کنیم که این سخاوت طبیعت بی انتهاست و بنابراین باید همه تلاش خود را صرف این امر کنیم که سخاوت به انتهای خود نرسد.کره زمین شرایطی مساعد برای ظهور و دوام زندگی بر عرصه خود دارد.اما زندگی ما نیزباید که نظم و نسقی داشته باشد.