نتايج يك تحقيق نشان داد: , هزينه ورزش در سبد خانوارايراني ٣١/٠ درصد در دنيا ٥/٢ درصد!
نتايج يك تحقيق نشان داد: , هزينه ورزش در سبد خانوارايراني ٣١/٠ درصد در دنيا ٥/٢ درصد!
ورزش اثرات بيشماري بر سلامتي و بهداشت، اشتغال، كاهش مشكلات اخلاقي و اجتماعي و... دارد. امروزه ورزش با جذابيتهاي خاص خود در جهان به روشهاي مختلف بر اقتصاد كشورها اثر ميگذارد. تحقيقات نشان ميدهند هزينههاي ورزشي خانوار، ارتباط مستقيمي با ميزان مشاركت ورزشي و ميزان درآمد و رفاه مردم يك كشور دارد. در ايران به دليل پايين بودن درآمد و سهم مشاركت ورزشي، هنوز هزينه هاي ورزشي درصد قابل قبولي را در سبد هزينه هاي خانوار به خود اختصاص نداده است.
به گزارش خبرگزاري دانشجويان ايران (ايسنا)، "مقايسه هزينههاي ورزشي خانوار ايراني در سال 1380 تا 1385" توسط فريبا عسكريان و افشار جعفري انجام شده است. هزينه خانوار، يكي از چهار ركن اساسي تاثيرگذار بر GDP (توليد ناخالص داخلي) كشورهاست و هزينههاي ورزشي خانوار يكي از مهمترين عوامل رشد اقتصادي كشور محسوب ميشوند. در برخي از كشورهاي پيشرفته تاثير هزينههاي ورزشي خانوار بر اقتصاد كشور تا 2/5درصد GDP اعلام شده است. هزينههاي ورزشي خانوار كانادا در سال 2004 معادل 1/22درصد و انگليس و هنگكنگ در سال 2000 به ترتيب 1/8و 1/7درصد GDP را به خود اختصاص ميدهند.
فوايد بيشمار ورزش، از جمله اثرات آن بر سلامتي و بهداشت، اشتغال، كاهش مشكلات اخلاقي و اجتماعي و جذابيتهاي فراوان ورزش حرفهاي، همگي دست به دست هم دادهاند تا شاهد گرايش روزافزون مردم به ورزش باشيم. در كشورهاي پيشرفته، ورزش جزيي از زندگي مردم محسوب ميشود و در برخي از كشورها مانند آلمان، فرانسه، سوئيس و كانادا، به ترتيب بيش از 69، 73/9، 74 و 78 درصد مردم در فعاليتهاي ورزشي شركت ميكنند.
از آنجا كه ميزان هزينههاي ورزشي خانوار با ميزان رواج ورزش در هر كشوري متناسب است و هر شركت كننده يك خريدار محسوب ميشود، بنابراين ميزان هزينههاي ورزشي خانوار مستقيما با مشاركت مردم در ورزش ارتباط دارد. به طوري كه، مطالعات نشان ميدهند در كشورهاي پيشرفته، هزينههاي ورزشي خانوار 2 تا 2/5درصد كل هزينههاي خانوار را به خود اختصاص ميهد. با توجه به ميزان هزينه ورزشي، خانوار استراليايي، انگليسي و اسكاتلندي به ترتيب با 1/6، 2/6و 2/7درصد كل هزينه خانوار، نمونهاي از اين كشورها هستند. ميزان هزينههاي ورزشي خانوار انگليسي از 2/24 درصد كل هزينه خانوار در سال 1995 به 2/8 درصد در سال 2000 ارتقا يافته است.
اين مطالعه از نوع تحقيقات توصيفي- پيمايشي بوده و جمع آوري اطلاعات با استفاده از پرسشنامههاي هزينه خانوار شهري و روستايي مركز آمار براساس طبقهبندي مصرف فردي بر مبناي هدف در هشت گروه پوشاك، كفش، انواع توپ، فراگيري ورزشهاي مختلف، تهيه بليط ورودي و حق عضويت، انواع دوچرخه و كرايه لوازم به دست آمد و اطلاعات مربوط به هزينههاي خانوار دربخش نشريات ورزشي در دو قسمت روزنامهها و مجلات و كتابهاي ورزشي به ترتيب از وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامي و موسسه نمايشگاه فرهنگي استخراج شد و با توجه به نسبت آنها به هزينه كل خانوار در بخش نشريات مورد محاسبه قرار گرفت. سپس ميزان تغييرات و الگوي مصرف خانوار ايراني به تفكيك شهري و روستايي به دست آورده شد.
جامعه آماري اين تحقيق شامل تمام خانوارهاي ساكن در نقاط شهري و روستايي ايران در سالهاي ياد شده هستند كه مطابق طرح بلوكه بندي مركز آمار ايران تعداد 20000 خانوار به عنوان نمونه آماري انتخاب شدند.
يكي از اساسيترين مطالعات آماري كه به منظور نيل به اهداف مختلف اقتصادي و اجتماعي در اغلب كشورهاي جهان صورت ميگيرد، بررسي بودجه خانوار است كه از طريق اين بررسي ميتوان به چگونگي هزينهها و درآمدهاي خانوارها و روند تغييرات آنها و نيز آمار و اطلاعات گوناگون ديگري دست يافت.
امروزه ورزش با جذابيتهاي خاص خود در جهان به روشهاي مختلف بر اقتصاد كشورها اثر ميگذارد كه يكي از مهمترين آنها، تاثير بر هزينههاي ورزشي خانوار است كه ارتباط مستقيمي با توان توليدي و افزايش درآمد كشورها دارد. بررسي الگوي مصرفي كالاها و خدمات ورزشي و روند تغييرات آن در سالهاي مختلف ميتواند، در شناخت ظرفيتهاي توليدي و سرمايه گذاري براي بخشهاي دولتي و خصوصي بسيار راهگشا باشد.
هر چند نتايج اين تحقيق نشان ميدهد كه سهم هزينههاي ورزشي در سبد هزينههاي خانوار از سال 1380 تا 1385 به ترتيب 19/0و 31/0 درصد، داراي رشد واقعي 124 درصدي است، ولي نسبت به كشورهاي پيشرفته بسيار كمتر است (در كشورهاي پيشرفته، هزينههاي ورزشي خانوار 2 تا 2/5 درصد كل هزينههاي خانوار را تشكيل ميدهد.)
10 كشور پيشرفته، بيش از 80 درصد بازار جهاني و 75 درصد تجارت بينالمللي را از آن خود كردهاند. آمريكا 30 درصد، اتحاديه اروپا 33 درصد، ژاپن 22 درصد و كانادا 3 درصد بازار تجهيزات ورزشي را دارا هستند و فقط 12 درصد مابقي مربوط به ساير كشورهاست.
بزرگترين بازار تجهيزات ورزشي اروپا با 6/575، 2/284، 2/012، 1/916 ميليارد دلار به ترتيب مربوط به انگلستان، آلمان، ايتاليا و فرانسه است ارزش بازار كالاهاي ورزشي چين نيز در سال 2001 حدود 1/2ميليارد دلار و در سال 2004 تا ميزان 2 ميليارد دلار گزارش شده است، اين در حالي است كه ارزش كالاهاي ورزشي توليدي ايران در سال 1370 بالغ بر 350 ميليون دلار بوده ولي در سال 1380 به ميزان 45 درصد كاهش داشته است.
از آنجا كه تحقيقات نشان ميدهند هزينههاي ورزشي خانوار، ارتباط مستقيمي با ميزان مشاركت ورزشي و ميزان درآمد و رفاه مردم يك كشور دارد، بنابراين از مهمترين عوامل پايين بودن ميزان هزينههاي ورزشي از هزينههاي خانوار و GDP كشور نسبت به ساير كشورهاي پيشرفته ميتوان به پايين بودن ميزان مشاركت ورزشي در ايران نسبت به كشورهاي پيشرفته (31/7 درصد از افراد 6 سال به بالا در ايران، در مقابل بيش از 60 درصد از افراد 15 سال به بالا در كشورهاي پيشرفته) و پايين بودن ميزان توليد ناخالص داخلي سرانه ايران نسبت به كشورهاي پيشرفته (براساس اطلاعات موجود، توليد ناخالص داخلي سرانه ايران در سال 2006 معادل 8900 دلار است و در رتبه 81 دنيا قرار دارد. در حالي كه در كشورهاي پيشرفته آمريكا، كانادا، استراليا، آلمان، انگليس و فرانسه، توليد ناخالص داخلي سرانه به ترتيب 31400، 31400، 34100، 35200، 43500 و 30100 دلار است) اشاره كرد.
متن كامل تحقيق در نشريه پژوهش در علوم ورزش شماره 25 آمده است.
http://www.pezeshkan.irمنبع: